عکس های ارزشمند جهان دانش

آناتومی مدرن داوینچی

عکس های ارزشمند جهان دانش – گاهی یک عکس می تواند ارزشی بیشتر از هزاران کلمه داشته باشد، این گفته شاید در عرصه دانش بیشتر نمود داشته باشد. مروری خواهیم داشت بر عکس هایی که ...

عکس های ارزشمند جهان دانش – گاهی یک عکس می تواند ارزشی بیشتر از هزاران کلمه داشته باشد، این گفته شاید در عرصه دانش بیشتر نمود داشته باشد. مروری خواهیم داشت بر عکس هایی که هر یک در زمان خود توانسته اند روند علم را تغییر بدهند یا فهم ما را از پدیده های علمی بهتر و ملموس تر کنند.

آناتومی مدرن داوینچی

آمیختن مشاهدات علمی داوینچی با هنر / آناتومی مدرن

۱- آناتومی انسان، طراحی توسط لئوناردو داوینچی، بین سال های ۱۵۰۹ تا ۱۵۱۰: در زمانه ای که کمتر کسی به صورت روشمند درون و برون بدن انسان را مورد بررسی قرار داده بود، هنرمند دوره رنسانس -لئوناردو داوینچی- دست به کار شد و ۲۰۰ طراحی از سیستم اسکلتی و ماهیچه ای بدن انسان کشید. این تصاویر نه تنها زیبا هستند، بلکه در زمره دقیق ترین طراحی های انجام شده از بدن انسان، در اروپا، تا آن دوره زمانی هم قرار دارند.

جدول تناوبی رسم شده توسط دیمیتری مندلیف

جدول تناوبی رسم شده توسط دیمیتری مندلیف

۲- تصویری از جدول تناوبی اصلی، رسم شده توسط دیمیتری مندلیف: تلاش «دیمیتری مندلیف» باعث شد که عناصر در یک جدول به شیوه منظم و عقلانی مرتب شوند. او در نیمه قرن نوزدهم، عناصر شناخته شده را در یک جدول تناوبی قرار داد و توانست جایگاه عناصر ناشناخته ای را که پس از ان کشف شدند را هم مشخص کند.

جدول تناوبی که اکنون، همه دانش آموزان باید از بَرَش کنند، یکی از نمونه هایی است که نشان می دهند یک نمودار اطلاعاتی یا اینفوگراف چگونه می تواند فهم مردم را از روش نظام مند علم بهتر کند.

اولین اسکلت به نمایش گذاشته شده دایناسور

اولین اسکلت به نمایش گذاشته شده دایناسور

۳- نمایش اسکلت دایناسور هادرسوروس در سال ۱۸۶۸: در این سال اسکلت دایناسور برای اولین بار به نمایش گذاشته شد. یک جوینده فسیل به نام «ویلیام پارکر فولک» بقایای یک گونه دایناسور به نام «هادرسوروس فولکی» را پیدا کرده بود.

گرچه تا آن زمان پنج نوع دایناسور دیگر هم پیدا شده بودند، ولی اسکلت دایناسور یاد شده، کامل ترین اسکلتی بود که پیدا شده بود. این استخوان ها به هم متصل شدند و در آکادمی علوم طبیعی فیلادلفیا و سپس در موزه های دیگر آمریکا به نمایش گذاشته شدند.

اینجا بود که دایناسور در نزد عموم مردم، تبدیل به یک پدیده شد. عکس های که از اسکلت گرفته شده بود، بین مردم می چرخید و برای اولین بار چیزی که زیست شناس ها از قرن ها پیش می دانستند، مورد توجه مردم قرار گرفت و آنها هم فهمیدند که زمانی مخلوقاتی عجیب بر دنیا حکمرانی می کردند.

نخستین عکس اشعه ایکس

نخستین عکس اشعه ایکس

۴- نخستین عکس اشعه ایکس، گرفته شده توسط ویلهلم کونراد رونگتن در سال ۱۸۹۵: در آن زمان فیزیکدانی به نام رونگتن مشغول مطالعه روی خواص اشعه های کاتدی بود. او متوجه شد که نور (الکترون هایی) از آنها ساطع می شود که با یک صفحه عکاسی می توان آنها را ثبت کرد.

سرانجام او تصمیم گرفت که تئوری اش را به کمک همسرش ثابت کند. در ۲۲ دسامبر سال ۱۸۹۵، او از همسرش -برتا- خواست که به اجازه بدهد از انگشتانش با اشعه جدید عکس بردارد. بعد از پانزده دقیقه تاباندن اشعه، نخستین عکس اشعه ایکس به دست آمد که به صورت واضحی استخوان های دست برتا و حلقه ای را که به انگشت داشت، مشخص می کرد.

نخستین اسلاید نواری فیلم

۵- اسب در حال حرکت، عکس هایی که توسط ادوارد مویبریج در سال ۱۸۸۲ گرفته شد: در سال ۱۸۷۸، لئونارد استنفورد، فرماندار سابق کالیفرنیا، مأموریتی به عکاسی به نام ادوارد مویبریج داد تا یک نظریه را ثابت کند: اسب در حال چهارنعل رفتن، هر چهار پایش را از سطح زمین جدا می کند.

مویبریج از چند دوربین استفاده کرد تا بتواند ۱۲ عکس در کمتر از نیم ثانیه بگیرد و به این ترتیب برای نخستین بار یک اسلاید نواری فیلم درست کرد.

او با این کار نه تنها درستی نظریه استنفورد را ثابت کرد، بلکه پیشگام ثبت تصاویر متحرک هم شد. در آن زمان، عکسبرداری فناوری تازه ای بود.

نخستین عکس از ساختمان DNA

۶- عکسی که در سال ۱۹۵۲ توسط روزالیند فرانکلین گرفته شد: اشعه ایکس نقش زیادی در اکتشافات قرن بیستم داشت. روزالیند فرانکلین دانشمندی بود که در زمینه عکسبرداری از کریستال ها با استفاده از اشعه ایکس خبره بود. این عکس او، نه تنها ساختمان مارپیچ دوگانه DNA را ثابت کرد، بلکه ساختمان فسفاتی آن را هم که ما هم اکنون به آن بازهای DNA می گوییم، نشان می داد.

کار او الهام بخش دو تن از همکارانش با نام های جیمز واتسن و فرانسیس کریک شد که بعدها برنده جایزه نوبل به خاطر کشف ساختمان DNA شدند. فرانکلین در زمان اهدای جایزه نوبل درگذشته بود و جایزه نوبل به افرادی که زنده نیستند، تعلق نمی گیرد.

نخستین نوترینوی ثبت شده

۷- نخستین نوترینوی ثبت شده (۱۹۷۰): در ۱۳ نوامبر سال ۱۹۷۰، با استفاده از دو فناوری عکاسی و محفظه های جوشان، برای نخستین بار نوترینو مورد رصد قرار گرفت. در این عکس نوترینو، به یک پروتون برخورد کرده است و باعث ایجاد سه ذره شده در سمت راست شده است. نوترینو به مزون مو تبدیل شده است که به صورت خط طولانی مرکز مشخص است، خط کوتاه، نشاندهنده پروتون است و سومین خط، مزون پی است.

نخستین عکس گرفته شده از ساختمان مشبک کریستال سیلیکون

۸- نخستین عکس گرفته شده از ساختمان مشبک کریستال سیلیکون: این عکس با فناوری STM یا میکروسکوپ تونلی اسکنی به وسیله «گرد بینینگ» در سال ۱۸۹۳ گرفته شد. فناوری STM، یکی از نخستین روش های مشاهده اتم ها و مولکول ها به صورت تکی بود، این فناوری بسیاری از رشته های دانش را متحول کرد که فناوری نانو یکی از آنها بود. این شیوه در سال ۱۹۸۱ ابداع شد و بینیگ و «روهرر» به خاطر آن در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه نوبل شدند.

نخستین عکسی از تابش زمینه ای ریزموجی کیهانی

۹- نخستین عکسی از تابش زمینه ای ریزموجی کیهانی گرفته شد: گرمای فوق العاده ناشی از انفجار بزرگ Big Bang، امواجی ایجاد کرد که هنوز قابل تشخیص هستند، البته اکنون این امواج به صورت ریزموج درآمده اند و به صورت پرتوتابی زمینه ای ریزموجی کیهانی دیده می شوند.

حضور این پرتوها، تأییدکننده درستی فرضیه انفجار بزرگ است. در سال ۱۹۴۸ برای نخستین بار وجود این پرتوها پیشبینی شد و در سال ۱۹۶۵ به صورت تصادفی این پرتوها رصد شد.

اما برای ایجاد نقشه ای از این پرتوتابی زمینه ای نیازمند تجهیزات بسیار حساس تری بودیم که با پرتاب یک ماهواره توسط ناسا در سال ۱۹۸۹، امکان آن مهیا شد. در سال ۱۹۹۲ سرانجام با کمک تجهیزات این ماهواره، چنین نقشه ای ایجاد شد و فیزیکدانی به نام جورج اسموت به خاطر همین کار برنده جایزه نوبل شد.

مسیر اتصالات سلول های مغزی

۱۰- رنگین کمان مغز: این عکس در سال ۲۰۰۷ توسط «جین لیوت» در مرکز دانش مغز هاروارد از مغز یک موش گرفته شده است و در آن برای نخستین بار مسیر اتصالات سلول های مغزی یا نورون ها به خوبی مشخص شده است.

برای گرفتن این عکس از فناوری جدید فلوروسانس برای برچسب زدن تکی به هر نورون استفاده شده است. در این شیوه ژن هایی برای القای پروتئین های فلورسان در نورون ها القا می شود و به این ترتیب هر نورون به همراه آکسون ها و دندریت هایش رنگ خاصی می گیرد و به این ترتیب دنبال کردن مسیر اتصالات مغزی بسیار آسان می شود.

اتصالات مولکولی در یک مولکول پنتاسن

۱۱- اتصالات مولکولی در یک مولکول پنتاسن: این عکس در سال ۲۰۰۹ به وسیله محققان IBM از یک مولکول پنتاسن گرفته شده است. شیوه استفاده شده، نوع تکامل یافته همان فناوری بینینگ و روهرر است. به طوری که می بینید اجزای مولکول ۱٫۴ نانومتری نتاسن کاملا مشخص هستند.

در این عکس حلقه های شش ضلعی که هریک پنج اتم کربن دارند و حتی جایگاه اتم های هیدروژن دور حلقه ها هم نمایان است.

5/ 4.00

افتضاحبدخوبعالیبی نظیر
(2 رای)

مطلب مفیدی بود؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.